Funkcjonowanie toposu ''życie jako sen'' w poezji barokowej

W baroku życie było porównywane do snu. Topos ten był wykorzystywany przez wielu pisarzy w utworach. Wacław Potocki wykorzystał go w swoi utworze ''Niech śpi pijany''. N a straży sny stoi szatan, który chce , aby człowiek nie obudził się, gdyż człowiek jest uśpiony w grzechu. Człowiek śni o grzechu. Pies występuje tutaj jako stróż, który ma za zadanie chronić człowieka. Jest jego opiekunem. Musi go obudzić, jednak szatan tez pilnuje. Ten człowiek jest heretykiem, czyli kimś kto nagle się budzi i nie chce grzeszyć. Osoby zakonne budzą się z tego snu. Zwykłemu człowiekowi pobudka grozi śmiercią. Również inny polski pisarz wykorzystał ten topos w swoim utworze, mianowicie Zbigniew Morsztyn w utworze ''Żywot- sen i cień''. Tematem utworu jest życie ludzkie ukazane jako sen. Zycie, które szybko przemija, łączy się ze śmiercią. Pojawia się również inny topos, ubi su, czyli marności. Ludzie śnią, aby później się obudzić i umrzeć. Życie jest cały czas od czegoś zależne, jak cień od słońca.

Barok .